ورزنه نگین شرق اصفهان

مرحوم عمادالدین مظفر ورزنه ای

میر عمادالدوله ورزنه ای یا عماد الدین مظفر ورزنه ای از عمرای عصر تیموری که در تاریخ و کتیبه بیت الشتاء مسجد جامع اصفهان آمده است:

در مغرب ایوان غربی و مسجد اولجایتو ، شبستانی از دورهُ سلطان محمد بن بایسنقر تیموری واقع شده که سال ساختمان آن 851 هجری قمری مصادف با سال 826 هجری شمسی است و بانی ساختمان آن عماد بن مظفر ورزنه ای از امرای لشکر وی بوده است .

کتیبهُ ثلث زیبای سردر این شبستان تاریخی را “سید محمود نقاش ” نوشته است .

عماد بن مظفر، مسجد با شکوهی هم در محل تولد خودش ورزنه ، بنا کرده است .

کتیبه این سردر به خط ثلث سفید معرق بر زمینه لاجوردی به سال 851 هجری به خط سید محمود نقاش است‌. یکی از امرای مشهور میرزا سلطان محمد بهادر، امیرعمادالدوله ورزنه‌ای یا عمادالدین مظفر ورزنه‌ای نام دارد که عنوان او در کتیبه سردرمسجد جامع اصفهان نوشته شده است‌.

بنای شبستان زمستانی معروف به “بیت الشتاء عماد” با 18 چشمه طاق و طول و عرض 25×50 متر متعلق به دوره حکومت بایسنقر (محمد بهادر نواده شاهرخ تیموری) است که در کتیبه آن سال 851 هجری قمری برابر با 1447 میلادی و مطابق با سال 826 هجری شمسی خوانده می شود و به دستور عماد بن مظفر ورزنه ای ساخته شده است.

پیوست : ورزنه نام بزرگترین شهر منطقه رودشت است‌. حد غربی رودشت براآن و حد شرقی آن تالاب‌گاوخونی است‌. ورزنه مسجد جامع زیبایی از دوران شاهرخ تیموری و مناری از دوره‌ سلجوقیان و همچنین یک پل قدیمی آجری دارد که به نام پل قدیمی ورزنه مشهور است‌.