ورزنه نگین شرق اصفهان

دوران خفقان آموزس و پرورش شکل میگیرد، توسلی مدیر میماند؛ در همان آغاز سال تحصیلی بی برنامگی در مدارس منطقه موج میزند از معلم مستخدمها گرفته تا شکایت های مردم،از کلاس های بی در و پیکر تا اعتراضات به جای مردم در اداره، آقای رییس معاون اجرایی اش را با تدبیر می یابد و همه ی امور را به وی تفویض میکند.معاون که تا چندی پیش اوراق مشارکت بورس کشور را در قسمت حراست اداره رصد میکرد حال باید برنامه ای را برای یک سال پیش رو مدون کند؛ برنامه ای که باید نسل آینده را بسازد،برنامه ای که در میان این همه بی تدبیری باید خودی نشان دهد و معاون را لایق نشان دهد. همه ی دستورالعمل ها از اداره ی کل ارسال شده و کاری نیز از دست معاون اجرایی برنخواهد آمد مگر اینکه چینش ها را به صورت طبقه بندی شده اعمال کند بیچاره فرزندان ما،بیچاره سیستم آموزش و پرورش.نقل وانتقالات معاون تفویض اختیار شده نیز گره ای از کار این نابسامانی ها برنمی دارد چنان که 6 ماه از سال تحصیلی سپری میشود و اعتراضات والدین نیز به هیچ جا نمیرسد .به راستی که سوء تدبیرها موجب ویرانی و خسران است.
آموزش و پرورش دو اصل جدا نشدنی جامعه ی ما هستند، معضلات در سیستم آموزشی ما یک معضل ملی است و معضل ملی عزم ملی را میطلبد.اگر گذری در سیستم آموزشی مدارس داشته باشیم به طورکاملا واضح در خواهیم یافت که آموزش و پرورش ما به دور از خلاقیت و نوآوری از جانب مدیران و معلمان است و محیط آموزشی بدون خلاقیت یعنی پرتگاه.نقدی که به سیستم آموزشی منطقه وارد و به جاست از چند جهت قابل تعمق و بررسی است.ابتدا ریاست محترم آموزش و پرورش و معاونت ها دوم پیگیر نبودن وضعیت آموزشی از جانب والدین و هم از جانب مسئولین آموزش مقاطع مختلف آموزشی سوم خلاق نبودن برخی از مربیان مدارس، بی ثباتی در کلاسهای بی محتوا و تکراری ضمن خدمت که به صورت مختصر بدان خواهیم پرداخت.